Sylabus
Dane dotyczące przedmiotu
- Nazwa przedmiotu: Rachunek Prawdopodobieństwa (AI)
- Jednostka oferująca przedmiot: Instytut Matematyczny
- Założenia:
- Strona www:
- Forma zajęć: wykład + ćwiczenia + laboratorium
- Punkty ECTS: 8
- Sprawdziany pisemne: 26.11.2026 i 28.01.2027
Skrócony plan wykładu
W trakcie wykładu poruszymy następujące zagadnienia:
- A) Przestrzeń probabilistyczna: aksjomatyka rachunku prawdopodobieństwa, prawdopodobieństwo warunkowe, prawdopodobieństwo całkowite, wzór Bayesa, niezależność zdarzeń;
- B) elementy losowe: zmienne losowe, wektory losowe, niezależne zmienne losowe;
- C) rozkłady prawdopodobieństwa: rozkłady zmiennych losowych, dystrybuanty, rozkłady dyskretne i absolutnie ciągłe;
- D) parametry rozkładów: wartość oczekiwana, wariancja, kowariancja;
- E) twierdzenia graniczne: prawo wielkich liczb, centralne twierdzenie graniczne.
Podstawowa literatura do wykładu:
- Mitzenmacher, M, Upfal E. (2017) Probability and Computing, Cambridge University Press
- Isaac, R. (2000). The Pleasures of Probability. Springer.
- Blitzstein, J. K, Hwang, J, (2019) Introduction to Probability, Taylor & Francis
- Grimmett, G, Stirzaker, D. (2001) Probability and Random Processes, Oxford University Press
Szczegółowy plan wykładu
Wstępny plan tematów poruszanych na poszczególnych wykładach:
- Aksjomatyka rachunku prawdopodobieństwa (7.10.2026)
- Prawdopodobieństwo klasyczne i prawdopodobieństwo warunkowe (14.10.2026)
- Niezależność zdarzeń (21.10.2026)
- Zmienne losowe i ich rozkłady. Wartośc oczekiwana (28.10.2026)
- Wariancja. Wektory losowe (4.11.2026)
- niezależność zmiennych losowych (18.11.2026)
- Rozkłady warunkowe, warunkowa wartość oczekiwana i niezależność warunkowa.
- Regresja liniowa, ilorazy wiarygodności
- Nierówności związane z momentami, nierówności koncentracyjne, słabe prawo wielkich liczb
- Twierdzenie de Moivre’a-Laplace’a
- Zmienne losowe o ciągłych rozkładach
- Centralne twierdzenie graniczne
- Wielowymiarowy rozkład normalny
- Łańcuchy Markowa
- Zbieżność do rozkładu stacjonarnego, MCMC
Efekty kształcenia
Po wykładzie student:
- Wymienia i definiuje podstawowe obiekty teorii prawdopodobieństwa (A, B, C, D );
- Podaje związki między podstawowymi obiektami teorii prawdopodobieństwa (A, B, C, D );
- Wykorzystuje narzędzia teorii prawdopodobieństwa do opisu zmiennych losowych w terminach ich rozkładu i ich parametrów (B, C, D);
- Formułuje twierdzenia graniczne (D);
- Stosuje twierdzenia graniczne do analizy ciągów zmiennych losowych (B, E);
Sposób weryfikacji efektów kształcenia
Na zaliczenie składać się będą:
- Aktywność na ćwiczeniach;
- Kartkówki na każdych ćwiczeniach;
- Dwa kolokwia;
Metody i kryteria oceniania
Zaliczenie ćwiczeń na sprawdzianów pisemnych. Aktywności w czasie zajęć podnosi ocenę z ćwiczeń o \(1\) lub \(0.5\). Ocena z egzaminu wystawiona jest na podstawie egzaminu pisemnego.
Warunkiem zaliczenia przedmiotu
- Uzyskanie 50% punktów za zadania stanowiące bieżącą weryfikację efektów kształcenia;
- Uzyskanie pozytywnej oceny z egzaminu stanowiącego końcową weryfikację efektów kształcenia.
Kryteria ocen:
- (dst) student realizuje punkty 1-3 efektów kształcenia
- (db) student realizuje punkty 1-4 efektów kształcenia
- (bdb) student realizuje punkty 1-5 efektów kształcenia
Wrocław, październik 2026 Piotr Dyszewski